کتابرمان ته دیگمو پس بدهبه قلمآرام رضاییزندگی دختری به نام نیشام را روایت می کند که برای مستقل شدن حاضر است دست به هرکاری بزند و در این میان با پسری آشنا می شود که….

در بخشی از کتاب رمان ته دیگمو پس بده می خوانیم:

داشتم جواب مشتریو می دادم که صدای در بلند شد. سرمو بلند کردم که با لبخند جواب مشتری و بدم که با دیدن کامیار اخمام رفت تو هم. با چندش بینیمو جمع کردم. چیش… این پسره نکبت اینجا اومده چی کار؟ با تعجب به دختر بچه ی حدودا ۵ ساله پشت سرش نگاه کردم. دختره موهاش و خرگوشی بسته بود و کنجکاو به اطراف نگاه می کرد. این بچه دیگه کیه؟ به این پسره نمی خوره بچه داشته باشه.

اومد جلوی میز و خشک گفت: مهداد هست؟ یه چشم غره بهش رفتم. پسره بی تربیت سلامم بلد نیست. بدون این که جوابشو بدم مهدادو صدا کردم

– من: آقای متین…آقای متین یکی کارتون داره.

بی توجه به کامیار به مشتری که تازه اومده بود لبخند زدم. زیر چشمی دختره رو می پاییدم دستش و گرفته بود به بلوز کامیار و هی می کشید.

– مهداد: بله نیکو خانو…چشمش به کامیار افتاد و گل و از گلش شکفت.

– : به سلام کامیار چه طوری رفیق؟ چه عجب یادی از ما کردی؟

مهداد و کامیار دست دادن. مهداد چشمش به دختر بچه افتاد و با لبخند و خوشحال گفت:

– اه کاملیا خانمم که اینجاست. چه طوری عمو؟

از پشتم دور زد و رفت جلو، کنار کامیار و دختر بچه. زانو زد و هم قد دختر شد. دختره با دیدن مهداد لبخند گشادی زد و دستاشو از هم باز کرد و پرید بغلش و همدیگه رو سفت بغل کردن. ابروم از تعجب پرید بالا.

– دختر: سلام عمو مهداد. دلم برات تنگ شده بود.

عمو؟ عمو مهداد؟؟؟ چه با هم صمیمین. کامیار با نیش باز گفت:

– کاملیا جان برای همینم امروز آوردمت پیش عمو مهداد بمونی که دلتنگیت رفع شه.

چشم هام گرد شد چی؟ کاملیا سریع از مهداد جدا شد و رو به کامیار گفت:

– راست میگی دایی کامیار؟ پیش عمو بمونم؟؟؟

کامیار با همون لبخند گشادش گفت:

– آره اگه دختر خوبی باشی و عمو رو اذیت نکنی می زارم بمونی.

کاملیا سریع چسبید به دست مهداد که در حال ایستادن بود و لبخندش و جمع کرد و سعی کرد قیافه بچگونه و فسقلیش و جدی کنه و گفت:

– دایی کامیار دختر خوبی می شم. عمو مهداد بمونم؟