سید نعمت الله جزائری معروف به محدث جزائری در سال ۱۰۵۰ هجری، در منطقهای به نام« صباغیه الجزایر» که از توابع شهر بصره در عراق است، در خانوادهای که از قرنها پیش به فضل و علم شهرت داشت، دیده به جهان گشود. سید نعمت الله از دوران کودکی، در زادگاه خویش، کمر همت را برای دانشاندوزی بست و در آنجا از بزرگانی چون یوسف بن محمد جزائری که فقیه و اصولی معروف آن دیار و قاضی شهر بود، کسب فیض کرد.
بعد از طی مراحل مقدماتی، برای بهرهگیری از اساتید شهرهای دیگر به هویزه که از شهرهای آباد آن دیار بود سفر کرد. اوج تحصیلات سید، در شیراز بود و در آنجا بود که متخصص در معقول و منقول گشت. معقول را از استاد شاه ابو الولی شیرازی و ابراهیم بن صدر الدین شیرازی و منقول را از محدث بحرینی فراگرفت و با کولهباری مملو از علم و معرفت، قصد اصفهان نمود. از جمله فعالیتهای سید در اصفهان، جمعآوری بیش از ۴۰۰۰ جلد کتاب بود که تعدادی از آنها را خودش استنساخ کرده بود.
سید نعمت الله، در سالهای آخر عمر برای انجام وظیفه ارشاد مردم و انتشار فرهنگ اهل بیت( ع)، به الجزایر بازگشت و به هدایت مردم پرداخت در حالی که چندین جلد کتاب نوشته بود و در بسیاری از علوم عقلی و نقلی سرآمد زمان شده بود. سید در سن ۶۲ سالگی و در سال ۱۱۱۲ هجری، هنگام بازگشت از زیارت مشهد مقدس، در محلی به نام« جایدر فیلی» یعنی شهرستان« پلدختر» فعلی از دنیا رفت و همانجا دفن شد. قبر آن بزرگوار از آن زمان تاکنون زیارتگاه عاشقان اهل بیت و شیفتگان پیامبر است.
کتاب ها، رسالهها و حواشی به جامانده از سید نعمت الله جزایری فراوان است، چنانکه وی را به سرعت قلم و کثرت تألیفات وصف کردهاند. او بر بسیاری از کتابها و متون حدیثی شرحو حاشیهنگاشته است. چندی از آثار ایشان عبارتند از: الانوار النعمانیه فی معرفه النشأه الانسانیه، انیس الوحید فی شرح التوحید جواهر الغوالی فی شرح عوالی اللئالی …