امپراتوری عثمانی یک قدرت سیاسی امپراتوری بود که از ۱۲۹۹ تا ۱۹۲۲ میلادی در منطقه مدیترانه حکومت میکرد. این امپراتوری در اوج قدرت خود (قرن ۱۶ میلادی) مناطق آسیای کوچک، اکثر خاورمیانه، قسمتهایی از شمال آفریقا، قسمت جنوب شرقی اروپا تا قفقاز را شامل میشد. قلمرو رسمی حکومت عثمانی در اوج قدرت به ۵/۶ میلیون کیلومتر مربع میرسید.
عثمانیان شاخهای از ترکمنها (طایقه قایی) بودند که در اواخر امپراتوری سلجوقیان ازترکستان به آسیای صغیر کوچ کردند. در آن زمان سلجوقیان روم که قسمتی از سلسله دولتهای سلجوقی بودند در این سرزمین فرمان میراندند. ترکان عثمانی اندک اندک در نواحی غرب آناتولی به یک قدرت منطقهای و متحد سلاجقه تبدیل شدند وبعدا جانشین سلجوقیان گشتند.
ایشان نام خود را از عثمان اول پسر ارطغرل که رهبر ایل ایشان بود گرفته بودند.یکی از سلاطین سرشناس ایشان سلطان محمد دوم معروف به سلطان محمد فاتح، بود که توانست با تصرف قسطنطنیه (استانبول) به فرمانروائی امپراتوری روم شرقی پایان دهد. تاریخنگاران این زمان را پایان قرون وسطی و آغازرنسانس میدانند…
در آخرین سلطان، میشل دوگرس سرگذشت عبدالحمید دوم را شرح میدهد که از سال ۱۸۷۶ تا ۱۹۰۹ بر تخت سلطنت عثمانی تکیه زده بود و بدون شک یکی از زیرکترین دولتمردان عصر خود به شمار میرفت. او با ترفندهای سیاسی خود توانست در آغاز سلطنتش مشروطیت نوپای عثمانی را به حال تعلیق درآورد، آزادیخواهان را تار و مار کند و به هلاکت رساند و با کمک انبوه جاسوسان و خبرچینان خود امپراتوری عثمانی را به مدت سیوسه سال با خودکامگی اداره نماید… .
…شاهزاده میشل پسرعموی کنستانتین دوم، پادشاه سابق یونان، بیست سال پیش از حقوق و امتیازش دست کشید، تابعیت فرانسه را اختیار و در پاریس اقامت کرد و به نویسندگی پرداخت و به خاطر استعداد و قریحهای که در این کار داشت، موفقیت زیادی در این راه کسب کرد. تاکنون بیش از ده رمان تاریخی از او منتشر شده که برخی از آنها به دریافت جوایز ادبی نیز نائل گردیدهاند.