رمان «حاکم و ماه» داستانی نمادین و فلسفی است که به رابطه میان قدرت، خیال و حقیقت میپردازد. هوشنگ فتحی با بهرهگیری از زبانی شاعرانه و فضایی استعاری، کشمکش درونی انسان در برابر وسوسه سلطه و جستوجوی معنا را به تصویر میکشد و خواننده را به تأملی در باب ماهیت انسان و اختیار فرامیخواند.