کتاب «پسرک، موش کور، روباه و اسب» نوشته چارلی مکسی، یک داستان تصویری شاعرانه و لطیف است که با جملات کوتاه و نقاشی‌های ساده اما عمیق، درباره رفاقت، عشق، پذیرش و آسیب‌پذیری حرف می‌زند. روایت از آن‌جایی شروع می‌شود که پسرک با موش‌کور روبه‌رو می‌شود و بعد روباه و اسب هم به گروه کوچک آن‌ها اضافه می‌شوند. هرکدام از این حیوان‌ها ویژگی خاصی دارند که تبدیل می‌شود به نمادی از بخش‌های مختلف روح انسان؛ موش‌کور مهربان و کنجکاو است، روباه کم‌حرف و زخم‌خورده، و اسب آرام و خردمند.
کتاب بیشتر از آنکه داستان خطی داشته باشد، مجموعه‌ای از گفت‌وگوهای کوتاه و تامل‌برانگیز است؛ جملاتی درباره ترس، شجاعت، اعتماد، دوست داشتن خود، و اینکه مهربانی چطور می‌تواند حتی سخت‌ترین دل‌ها را نرم کند.
سبک کتاب برای هر سنی قابل لمس است؛ کودک می‌تواند از تصاویر و سادگی لذت ببرد و بزرگسال می‌تواند معنای عمیق‌تری از آن بیرون بکشد. فضای کتاب تسلی‌بخش است و حس همراهی می‌دهد، انگار کسی دستت را گرفته و آرام‌آرام در یک مسیر ذهنی روشن راه می‌برد. این اثر از آن کتاب‌هایی است که آدم‌ها معمولاً چند بار می‌خوانند، چون هر بار جمله‌ای به دل می‌نشیند که شاید دفعه قبل کمتر دیده بودنش.