از متن کتاب:
مهمترین و اساسی ترین وسیله مطالعه همه جانبه درباره هر برهه تاریخی بررسی پیدایش، گسترش و پیشرفت و اقول دولتهای آن دوره است. پیدایش، برآمدن و سقوط دولت آل بویه نیز همانند همه دولتهای دیگر راه شناسایی و آشنایی با شیوه اداره و رهبری آنها در ابعاد مختلف سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، مذهبی و علمی است.

در این فصل سعی میشود تا وضعیت سیاسی این دولت از آغاز تا انجام به اجمال مورد بررسی قرار گیرد و براساس مدارک و شواهد موجود تاریخی نشان داده شود که پیدایش دولت آل بویه چگونه بوده است؟ ویژگی های اساسی این دولت چیست؟ آنها در چه نواحی از ایران و عراق حکومت کردند؟ برآمدن و دوران اقتدار آنها مربوط به چه زمانی است؟ آیا آنها داعیه حذف خلافت داشتند و در این راه کوشیدند؟ یا برعکس خود با دستگاه خلافت هماهنگ شدند و اهداف آنها را کم و بیش پیگیری کردند و زمینه ساز حکومت دولتهای بعدی گردیدند؟
آل بویه خانواده ایرانی نژاد از اولاد بوdi نام دیلمی است که از ۳۲۰ تا ۴۲۸ ه.ق در ایران جنوبی و عراق فرمانروایی داشتند. آنها را دیالمه نیز می نامند موسس سلطنت دیالمه علی عمادالدوله از امیران مرد آویج بن زیاد و حسن رکن الدوله و احمد معزالدوله پسران بویه دیلمی بودند. این سه برادر ولایات را میان خود تقسیم نمودند و چهارده تن از اولاد و اعقاب آنها هر کدام در قسمتی از ایران و عراق حکومت داشتند. آنان به مناسبت قلمرو حکومت به دیالمه فارس و دیالمه عراق و اهواز و کرمان و دیالمه ری، همدان و اصفهان و دیالمه کردستان موسوم شده اند…