سنگ های رسوبی در حالت کلی به ۲ دسته سنگ های رسوبی تخریبی و سنگ های رسوبی شیمیایی(غیر تخریبی) تقسیم می شوند. سنگ های رسوبی تخریبی حاصل ذرات تخریبی هستند ماننده خرده سنگ ها کوارتز ها و ... که حاصل این عوامل حاصل تخریب ۲ نوع سنگ دیگر یعنی سنگ های آذرین و دگرگونی می باشد. سنگ رسوبی شیمیایی(غیر تخریبی) به سنگی گفته می‌شود که بر اثر ته‌نشین شدن مواد معدنی موجود در آب به وجود می‌آید. رودها مقدار زیادی مواد را با خود به دریاها و دریاچه‌ها می‌برند. این مواد به دلیل سنگینی به ته دریا می‌روند. روی هم قرار می‌گیرند و پس از سفت شدن سنگ‌هایی را به وجود می‌آورند که به آن‌ها سنگ‌های رسوبی گفته می‌شود. سنگ‌های رسوبی لایه‌لایه‌اند که رنگ یا جنس هر لایه با لایه دیگر متفاوت است. امکان دارد این نوع سنگ فسیل هم داشته باشد. ریگ، شن، سنگ‌های آهکی و کنگلومرا نمونه‌هایی از سنگ‌های رسوبی هستند. سنگ های موجود در زمین به شکل عام در ۳ دسته رسوبی و آذرین و دگرگونی تقسیم می شوند. سنگ های رسوبی در سنگ کل زمین تنها ۵ درصد را تشکیل می دهد ولی در حالت بررسی پوسته حدود ۷۵ درصد سنگ های پوسته را سنگ های رسوبی تشکیل می دهد، اما علت اینکه در گوشته و هسته سنگ های رسوبی بسیار کم هستند ولی در پوسته بسیار درصد زیادی را تشکیل مي دهند چیست؟ سنگ های رسوبی در لایه پایین تر از سطح به علت عواملی ماننده فشار و دمای زیاد دچار تغییر و تحول و دگرگون شدن می شوند و در نهایت به سنگ های دگرگونی تبدیل می شوند حال اگر دما و فشار موجود بیشتر شود سنگ رسوبی ذوب شده و به ماگما تبدیل می شود، ماگمای حاصل اگر در درون زمین سرد شود سنگ آذرین درونی حاصل می شود و اگر ماگمای حاصل به سطح زمین راه پیدا کند به سنگ آذرین بیرونی تبدیل می شوند. مطالعه سنگ‌های رسوبی منبع اصلی دست یافتن به تاریخچه زمین و تاریخچه حیات است. در سنگ‌های رسوبی معمولاً لایه‌های زیرین از لایه‌های بالایی قدیمی تر هستند.