در این مجموعه مقداری روایت و داستانهایی که مربوط است به برخوردهای زرتشت و گشتاسب از ادبیات سنتی مزدایی گرد آمده و در پایان نیز یکی دو سروده از شاعران زرتشتی سده های گذشته به نقل آمده که تنوع و چگونگی کیفی و کمی این آثار را نشانگر است.

از متن کتاب:
کوی ویشتاسپ گشتاسپ / Kavi Vishtâspa
در اوستا به ویژه در گاتها از شاه و پشتاسب یاد شده است. پادشاه ناحیه خاوری ایران میباشد که زرتشت در عصر وی ظهور کرد. وی آیین پذیرفت و یکی از هواخواهان پرشور زرتشت شد. خاندان گشتاسب نیز چون اسفندیار و پشوتن و زریر که پسران و برادرش بودند از پیروان پرشور زرتشت محسوب میشدند. به همین جهت است که در اوستا و منابع پهلوی و شاهنامه و تواریخ اسلامی از وی بیش از شاهان دیگر این سلسله گفت و گو شده است.
جزء اول نامش، همان کوی Kavi به معنی شاه است. نامش را به معانی بی چون دارنده اسب رمنده، دارنده اسب تندرو آورده اند. این نام در پهلوی «کی و شتاسپ Kai-veshtasp» شد و در فارسی «کی گشتاسب» گشت. وی تنها شاهی است که در گاتاها از وی یاد شده و شخصیت تاریخی اش محرز و مسلم میباشد...