برخی ویژگیهای این فرهنگ:
در «فرهنگ لغات قرآن» موارد زیر برای استفاده بیشتر خوانندگان گرامی مورد توجه بوده و رعایت شده است.
۱. ماخذ هر لغت که درباره آن تحقیق به عمل آمده ذیل همان لغت ذکر شده است. و درباره معانی بسیاری از لغات نیز ریشه یابی شده که در اصل به چه معنی بوده و اکنون در آیه به چه معنی می باشد.
۲. برای تذکر و تنبه و تعقل و تدبر احادیثی که از هر جهت آموزنده و سازنده است، با ذکر ماخذ آورده شده تا باشد که برای ما راهنمای بسیار خوبی در طول زندگی گردد و در اتخاذ تصمیم و انتخاب راه ما را یاری نماید.
۳. مصدر بعضی از افعال که در قرآن مجید نیامده است، آن مصدر نیز ذکر شده است مانند عَیّ یَعَیُّ وَعَیِیَ یَعْیَیُ (یَعْیا) عِیّاً و عَیاءً. یعنی در ماندن در کار و به مراد خود راه نیافتن و ناتوان شدن.
۴. گاه تنها یک صیغه به صورت ماضی مانند شَغَفَ که به معنی: دوستی به میان دل رسید و شیفته کرد - و یا مضارع مانند یَسُومُ که به معنی بدترین شکنجه می باشد، برای مزید اطلاع، مضارع و ماضی و مصدر آن نیز نوشته شده است.
۵. گاه تنها یک کلمه به صورت مصدر یا اسم آمده که فعل و مصدر آن هم ذکر شده است. مانند: غَدَق آب فراوان و غُثاء: چیز بی ارزش چون خاشاکی که سیل می آورد و یا کف دیگ و غَدوه: به معنی بامداد...