از مقدمه کتاب:
شیوه نامه شامل ۱۴ فصل بدین شرح است: ۱. کلیات؛ ۲. ساخت مقاله؛ ۳. ارجاعات نشانیها؛ ۴. شیوه املایی؛ ۵. ضبط اعلام؛ ۶. نشانه های فصل و وصل؛ ۷. آوانویسی، حرفنویسی، اعراب گذاری؛ ۸. اختصاریها و رمزهای عام؛ ۹. علایم و رمزهای ویرایش و نشانه گذاری مطبعی (mark up) و تصحیح نمونه های چاپی؛ ۱۰. پانوشت؛ ۱۱. کاربرد اعداد و ارقام و نشانه های حرفی؛ ۱۲. کتابشناسی؛ ۱۳. جدول، نمودار تصویر نقشه؛ ۱۴. گردش کار.
از آنجا که در شیوه نامه بویژه در فصلهای ۴ و ۶ آن برخی اصطلاحات دستوری و زبانی که تنها در حوزه های دانشگاهی معینی رایج است به کار رفته ضرورت یافت که "مفاهیم اساسی زبانی و مبانی دستور زبان فارسی" تعریف و تبیین شوند و حاصل کار به صورت مدوّن به شیوه نامه منضم شود.
موادی دیگر مانند- نمونه های بدنه مقاله، نمونه منابع مقاله جدول حرفنویسی - نیز که برای موضوع خود راهنما و شواهدی به دست میدهند جزو ضمایم منظور شده است. علاوه بر اینها مواد اطلاعاتی دیگری، بخصوص برای کار ویرایشی، باید در دسترس مقاله پردازان باشد که چون از منابع مدوّن موجود آسان به دست میآید منضم ساختن آنها به شیوه نامه ضروری شناخته نشده است. از جمله این موادند:
۱. فهرست آیات و سور؛
۲. جدول تبدیل سنوات؛
۳. فهرست اختصاریهای کتابشناسی؛
و...