ارتباط موثر یعنی توانایی انتقال پیام بهگونهای که هم درست فهمیده شود و هم رابطهای مثبت بین طرفین شکل بگیرد. این نوع ارتباط فقط به گفتار محدود نیست، بلکه شامل زبان بدن، لحن صدا و حتی شیوهی گوشدادن هم میشود.
عناصر اصلی ارتباط موثر عبارتاند از: گوشدادن فعال (یعنی توجه واقعی به حرف طرف مقابل بدون قضاوت یا قطعکردن)، وضوح و شفافیت پیام (پرهیز از ابهام یا زیادهگویی)، بازخورد مناسب (نشانهدادن اینکه پیام را دریافت و فهمیدهایم)، همدلی (دیدن موضوع از نگاه طرف مقابل) و زبان بدن هماهنگ (تماس چشمی، حالت چهره، ژستها).
ارتباط موثر باعث کاهش سوءتفاهم، افزایش اعتماد، حل بهتر تعارضها و ایجاد روابط سالمتر در محیط خانواده، کار و اجتماع میشود.