پیشگفتار:
آیا میدانید چه بخشی از زندگی خود را در ترس و غم گذرانده اید؟ یا چه مقدار از عمر خویش را در خشم سپری کرده اید؟ با عصبانی شدنهای خود چه دوستانی را از دست داده اید؟ چه فرصتهایی را که با تلاش یا شانس به دست آورده بودید، با یک خشم مهار نشده از دست داده اید؟ از سوی دیگر چند بار در عمر خویش تصمیم گرفته اید دیگر نترسید یا خشمگین و غمگین نشوید و اختیار هیجانات خویش را در دست بگیرید؟ آیا موفق بوده اید؟ نیمه موفق بوده اید؟ یا این که سرانجام از تغییر خود ناامید شده اید؟ شاید هم هنوز به دنبال تغییر خود هستید، در این صورت به خواندن این متن ادامه دهید.
از زمان کودکی وقتی برای اولین بار پا به مدرسه گذاشتیم تا آخرین روزی که با مدرسه خداحافظی کردیم، همواره نظام آموزشی در کنار مطالب مهم مغز ما را از مطالب کم اهمیت فراوانی هم انباشتند، اما به ندرت از روشهایی که ما را در تنظیم هیجانات خویش یاری می کنند، سخنی به میان آوردند. در مدارس راههای به تسخیر در آوردن جهان از راه علم را آموختیم، اما برای تنظیم هیجان غم و ترس و خشم خود، جز مشتی نصیحت ناکارآمد نشنیدیم. اگر درس تنظیم هیجانی را به شیوه علمی در کودکی به ما آموخته بودند، در طول زندگی حتما آرامش بیشتری می داشتیم.