بریده ای کتاب:
گفتیم که جهان بینی زاییده روانشناسی انسان، تابعی از زندگی عینی انسان و تابع محیط اجتماعی و نظام اقتصادی وی است. در جهان بینی چند مساله است که علما بر آن همیشه باهم جنگ دارند و آن این است که آیا دید ما از دنیا و زندگی و عقاید فلسفی و علمیمان ساخته اندیشه خود ما است (ایده آلیسم) یا زاییده محیط مادی و اجتماعی ما (ماتریالیسم) و به تعبیر دیگر آیا جهان بینی یک امر درون ذاتی (سوبژکتیف) است یا برون ذاتی (ابژکتیف) است؟
به نظر من جهان بینی انسان هم به معنی اعم و هم به معنی اخص آن زاییده روانشناسی انسان است (درون ذاتی یا ذهنی)، از طرفی روانشناسی انسان، خود زاییده محیط اجتماعی او.
مقصود از محیط اجتماعی: پرتو محیط جغرافیایی - شکل نظام اقتصادی (تولید، توزیع و مصرف) - آب و هوا و نژاد - تاریخ و سنت و مذهب و ادبیات و هنر و حساسیت های اجتماعی - نظام اجتماعی و طبقات و فرهنگ و غیره است. محیط زندگی به روی شکل روانشناسی ما و در نتیجه روی جهان بینی ما می تابد یعنی روی دنیای خارج و تصویری که از جهان هستی در ذهن داریم...