از سرآغاز کتاب:
من پس از پایان دادن جستجوها و اندیشیدنها و آزمایشها و تصحیحات و پیراستن افکارم از اشتباهات و لغزشها، آنها را نمی نویسم. من در حین جستجو کردن، در حین کورمالی کردن، در حین اندیشیدن، در حین آزمودن می نویسم و در ادامه جستجو و کورمالی و آزمودن، آنها را در پیش نظر خواننده تصحیح می کنم. نه آنکه فکری را که در پیش کرده ام و ننوشته ام (یا چاپ نکرده ام) تصحیح کنم و خواننده فکر تصحیح شده را در کتابم در پیش چشم خود بیابد. بلکه هر فکری را که در پیش نوشته ام، تصحیح نمی کنم و همانسان دست ناخورده باقی می گذارم ولی در آزمایش تازه ای که از آن فکر می کنم، آن را تصحیح می کنم. فکری که در آغاز می آید، همانسان که بوده است، به جای می ماند. فکر تصحیح شده، به جای فکر اول نمی نشیند...