کتاب «اسلام رادیکال، مجاهدین ایرانی» پژوهشی است در تاریخ معاصر ایران. این کتاب از دو بخش تشکیل شده است. بخش نخست تاریخ ایران از دوران پهلوی تا انقلاب اسلامی و سقوط شاه. بخش دوم جستارهایی درمورد دولت موقت ایران پس از انقلاب، «مجاهدین » ، بنیصدر، دکتر علی شریعتی و همچنین نوشتارهایی درمورد حزب توده و مارکسیستها میباشد.
مطالعه این کتاب برای قشر تحصیل کرده بویژه دانشجویان و پژوهشگران تاریخ معاصر ایران توصیه میکنیم.
آبراهامیان میگوید: مجاهدین نه تنها متون مقدس را به طور موثر با شیوهیی مدرن باز تفسیر مینمودند، بلکه همچنین معانی رادیکال تازهای را در اصطلاحات اسلامی و شیعی قدیمی، تزریق میکردند(ص ۱۱۹). تزریق همان اندیشههای غیر دینی به متن مقدس و به دست دادن تفسیری غریب از متون دینی سبب شد نه تنها آن رویکرد ناهنجار در طبقهبندی برداشتهای دینی صورتبندی نشود بلکه بنیان اختلاف نیروهای مذهبی و باورمندان به جایگاه عالمان دین را برای همیشه مستحکم کند.
آن تغییر ایدلوژیک در سال ۵۴ به رونمایی از مفهوم «انقلاب ایدولوژیک» به وسیله «مهدی ابریشمچی» در سالهای ابتدای دهه ۶۰ منجر شد. انقلابی که در یک حرکت سازمان یافته با جدایی مریم رجویی از همسر سابق خود و ازدواج با مسعود رجوی شکل تازهای به خود گرفت، فروپاشی رفتارهای اخلاقی با زبانی گویا از سوی همسر سابق مریم عضدانلو حمایت شد. سر زدن چنین رفتاری از سوی اشخاصی که با انبانی انباشته شده از مفاهیم مارکسیستی و تفکرات مادیگرایانه به سراغ متن مقدس رفتند و مجموعهای از تفکرات ناهمگن را درباره اجتماع و مبارزه با نظام پهلوی پروراندن دور از ذهن نبود.