تاریخ وصاف یکی از مهمترین منابع تاریخ ایلخانیان است که به دست توانای شهاب یا شرف الدین عبدالله بن فضل الله شیرازی معروف به وصاف الحضره نگاشته شده است. وی در دستگاه خواجه صدرالدین احمد خالدی زنجانی و خواجه رشیدالدین فضل الله مقامی خاص داشته. او در حقیقت تاریخ جهانگشای جوینی را ادامه داده و تاریخ وقایع سالهای ۷۲۸ – ۶۵۶ ق را ثبت کرده است. کتاب حاضر در پنج جلد ترتیب یافته و در جلد چهارم خلاصه ای از تاریخ جهانگشا آمده است. این کتاب ارزش تاریخی فراوانی دارد و وصاف الحضره در نگارش آن جانب عدل و انصاف را رعایت کرده ولی چون مطالبش را با نثری متکلف و مصنوع بیان نموده از حوصله عام خارج شده؛ گویی قصد اصلی او اظهار بلاغت و زبان آوری بوده است. احاطه دانش نویسنده را از جای جای کتاب می توان فهمید. مصحح کتاب عبدالمحمد آیتی، این اثر را از روی دو نسخه استنساخ کرده و نسخه قدیمی تر را اساس کار قرار داده است. در ضبط اصطلاحات دیوانی و مالیاتی شیوه حفظ امانت رعایت شده و در پایان کتاب، لغت نامه ای شامل اصطلاحات دیوانی و معانی آن تهیه شده است. آیتی این کتاب را در سال ۱۳۴۶ به طبع رساند.