این کتاب که در تاریخ وزرا نوشته شده است، از جنبه تاریخی و از جهت نثر فارسی اهمیت وارزش بسزایی دارد و در باب خود از کتب نفیس و مهم و بینظیر به شمار میرود. با ملاحظه کتاب و مطابقه آن با مطالب دستور الوزراء خواندمیر و آثار الوزراء سیفالدین حاجی عقیلی برمیآید، این کتاب اساس و مبنای اصلی آن دو کتاب بوده است. مطالب کتاب سراسر یا از مآخذ معتبر مهم پیشین فراگرفته شده یا خود نویسنده مبتکر ذکر آنها بوده است؛ مانند تراجم کسانی که از دیگری فرانگرفته، بلکه معاصران او بودهاند و خودش بالاستقلال و بلاواسطه به شرح حال ایشان پرداخته است، همه در غایت متانت و اتقان است.