نهضت قرمطیان و و بحثی در باب: انجمن اخوان الصفاء و خلان الوفاء در ارتباط با آن

قَرمَطیان یا قَرامطه یکی از شاخه‌های فرقه‌ مذهبی اسماعیلیه است. پیروان این فرقه به مهدویت محمد بن اسماعیل اعتقاد داشتند و از پذیرش ادعای امامت خلفای فاطمی سرباز زدند. موسس این فرقه در آغاز یکی از داعیان دعوت اسماعیلی بود که فعالیت تبلیغی خود را در عراق به سال ۲۶۱ هجری آشکار کرد و مبلغانی به سرزمین‌های مختلف فرستاد. با ظهور خلافت فاطمی، بیشتر اسماعیلیان امامت آنان را پذیرفتند و از قرمطیان جدا شدند، با این حال قرمطیان تا مدت‌ها به حیات خود ادامه دادند و در بحرین دولت مقتدری تاسیس کردند که حدود دو قرن بر پا بود و همواره تهدیدی برای خلافت عباسی به شمار می‌رفت.
کتاب یازده فصل دارد و نویسنده از ظهور قرمطیان در قرن سوم هجری تا ازمیان رفتن آنها که در قرن پنجم هجری روی داده است را روایت می‌کند و در آخر به مکتب اخوان الصفاء و خلان الوفاء و ارتباط آن با نهضت اسماعیلی و قرمطی می‌پردازد.