از مقدمه کتاب:
هر دینی در جامعه تا به مرحله عمل رسیده، در سیر تاریخ تحولات فراوان یافته و زیر و بم پیدا نموده و هر قوم و ملتی بسته به خواست اجتماعی و فرهنگی و بینش و دانش خود آن عقیده را به طریقی برای خود تفسیر نموده و به اجرا درآورده و به این علت است که مشاهده می کنیم که پیروان همه مذاهب در جهان هر مذهبی را شامل دو قسمت می دانند: کتاب و سنت. منظور از کتاب، کتاب آسمانی آن دین است که نزد پیروان همه مذاهب منشعب از آن دین یکی ست و همه آن را مبنا قرار می دهند و سنت که کلیه آداب و رسوم پیاده شدن آن دین در بین اجتماع می باشد که در بین مذاهبب مختلف تابع یک دین با هم تفاوت دارد، مثلاً همه پیروان عیسی مسیح (ع) انجیل را قبول دارند و فرامین آن را بر دیده می نهند ولی بسیاری از رسومات و سنن مذاهب مختلف مسیحی، که شاخه مهم آن کاتولیک و پروتستان می باشد، با یکدیگر متفاوت است. به عبارت دیگر هر دینی اصولی دارد که همه مذاهب منشعب از آن دین، بایستی به آن اصول پایبند باشند و فروعی دارد که می تواند به شرطی که بر خلاف اصول آن دین نباشد، بسته به زمان و مکان و موقعیت اجتماعی به روشهای گوناگون در جامعه پیاده گردد و حتی در طی تاریخ تغییر یافته و تغییر نیز می باید. دین اشو زرتشت نیز از این اصل جدا نیست و نمی تواند غیر از این باشد، کتاب آسمانی زرتشتیان، گاتاها می باشد که آیه های آن مورد قبول همه زرتشتیان عالم است در حالی که بقیه کتابهای مذهبی زرتشتیان که توسط موبدان و پیشوایان مذهب اشو زرتشت بسته به وضعیت سیاسی و اجتماعی در دورانهای مختلف تاریخی نوشته شده است و مجموعاً اوستا نامیده می شود را ممکن است تمام زرتشتیان عالم به همه دستورات آن عمل ننمایند یا بعضی از قسمتهای آن را قبول نداشته باشند و این یک امر کاملاً طبیعی است و در همه ادیان هم وجود داد، منتهی چون زرتشتیان بنا به دستور دین معتقدند که به عقاید دیگران چنانچه با اصول دین زرتشت مغایر نباشد بایستی احترام قائل شد این عقیده موجب شده که در طول تاریخ همیشه تابعین رسومات و مراسم مختلف مذهب زرتشتی در کنار یکدیگر با صلح و آرامش زندگی کرده اند و دین به مذاهب و فرقه های مختلف مذهبی تبدیل نشده است...