ماخذ اصلی گردآوری این نامها، کتاب «نامنامه»، تالیف دانشمند بزرگ آلمانی "یوستی" است که برخی نامهای دیگر ایرانی، بدان افزوده شده است. در این هنگام به رهبری شاهنشاه آریامهر، تحولی شگرف در تمام شئون کشور انجام می گیرد و یکی از وجوه این تحول، شناسایی بیشتر مردم ایران با فرهنگ کهن و تمدن درخشان ایرانی و زنده گرداندن سنتها و مظاهر ملی است، شایسته دیده شد گروهی از نامهای نیکوی ایرانی، گردآوری شود. زیرا در پس هر یک از این نامها، یادگارهایی از سرگذشت افتخارآمیز این سرزمین کهن نهفته است و چون نام نیکو بر فرزندان نهادن از سنتهای پسندیده ایران کهن است، به پیروی از این سنت این دفتر فراهم آمد تا مادران و پدران ایرانی را به هنگام نامگذاری فرزندان، مجموعه ای از نامهای اصیل ایرانی در دسترس داشته باشند.