از پیشگفتار:
از زمانهای پیشین گرجستان روابط بس نزدیکی از لحاظ سیاسی، اقتصادی و فرهنگی با ایران داشت و ملت گرجستان از دیرباز با فرهنگ و ادبیات غنی ایران زمین کاملا آشنا بوده است. این وابستگی که در خلال اعصار و علی رغم پست و بلندیها و نشیب و فرازهای بین دو کشور وجود داشت و جهات مشترکی که از قرون متمادی استحکام یافته هر کدام شواهد میراث سرمایه غنی و معنوی بین دو ملت است.
فرهنگ و ادبیات گرجی سابقه و زمینه ی طولانی دیرینه ای داشته و از قرن پنجم میلادی کتباً مستند می باشد. دانشمندان و روشنفکران گرجی با آثار ادبی عربی و فارسی و تالیفات بزر گان بیزانس و فلاسفه نوافلاطونی کاملا آشنا بوده و از نتایج فعالیت ثمر بخش ایشان در تمام شئون علم و فرهنگ استفاده می کردند و این نکته مثلا سبب شده است که مقارن قرن دوازدهم (میلادی) مجموعه ای از اصطلاحات دقیق فلسفی در زبان گرجی بوجود آمده باشد.
در هین بررسی مسائل ادبی و روابط فرهنگی ایران و گرجستان باید در نظر داشت که «دیواریکه حائل بین ساکنین نواحی فارسی زبان و اقوام قفقاز باشد، وجود نداشته بخصوص که بسیاری از شعرای ایران ساکنین قفقاز بوده و اشعار خود را در آن سرزمین می سروده اند»...