رباعیات خیام، صرف نظر از اصالت انتساب، تبدیل به آیینه ای تمام نما از ستیز میان ایمان کورکورانه و شک فلسفی، اهمیت دنیا و فناپذیری، و جستجوی معنا در جهانی بی تفاوت شده است. این رباعیات، صدای متفکر مستقلی هستند که نه به آسانی تسلیم باورهای عامه میشود و نه از مواجهه با حقایق تلخ هستی گریزان است