«در قلمرو سعدی» را که بخوانید فقط چیزهایی درباره فکر و اندیشه سعدی دستگیرتان نمیشود بلکه با روشی آشنا میشوید که چطور بتوانید وارد قلمرو زبان و فکر شاعر شوید. این کتاب به ما یاد میدهد که چطور میشود از میان این همه شعر و نثر، دریچهای گشود و به عالم شاعر راه یافت. دشتی عین این شیوه را در مواجهه با حافظ خاقانی، عطار و خیام هم به کار برده و انصافا کتابهای بینظیری درباره هر یک به رشته تحریر درآورده.به این شیوه منتقدانه و عالمانه و تا حدودی متجددانه باید تسلط نویسنده بر ادبیات فارسی و نثر زیبا و پاکیزه او را هم به حساب بیاوریم. اینجا حقیقتا از آن مصداقهایی است که حافظ گفت: « چون جمع شد معانی، گوی بیان توان زد».