با وجود مشخص نبودن تولد و مدت عمر حافظ، دیوان حافظ بیشترین تصحیح و تکثیر به زبان فارسی را دارد. مقبولیت اشعار حافظ از زمان وی شروع شده و تا کنون ادامه یافته و شهرتی جهانی دارد. برای شناساندن مقام او به حافظ پژوهان، ضرورت کتابشناسی آثار او محسوس بود. از این روی مهرداد نیکنام به تنظیم کتابشناسی حافظ پرداخت و از آثار چاپی فارسی و لاتین فهرستی در حد بضاعت خویش تهیه کرد. کتابشناسی او در دو بخش اصلی تنظیم شده است: بخش اول به آثار فارسی، عربی و ترکی قدیم و بخش دوم به ترجمه های دیوان حافظ و دیگر آثار مرتبط با او به زبانهای مختلف اختصاص دارد. شرحهای دیوان یا بخشی از دیوان، در فصلی جداگانه و به ترتیب الفبای نام شارحان آمده و کتابهای مستقل درباره حافظ به ترتیب سرشناسه تنظیم شده است. فصلی هم به رساله های دکتری به ترتیب نام نگارندگان اختصاص دارد. مقالات پراکنده درباره حافظ در بخش مقالات و بخشی از کتابهایی که درباره حافظ مطلبی را در خود جای داده اند در بخش جداگانه فهرست شده اند. اطلاعات مربوط به نسخ خطی این کتابشناسی به نام شهر، کتابخانه، شماره بازیابی نسخه، تاریخ کتابت و نام کاتب و مشخصات ظاهری نسخه محدود شده و نوارهای موسیقی مربوط به اشعار و غزلیات حافظ نیز فهرست شده است. در پایان کتاب هم فهرست جداگانه اشخاص و کتابهای دو بخش، به ترتیب الفبا تهیه و تنظیم شده است. این کتابشناسی به همت شرکت انتشاراتی علمی و فرهنگی در ششصدمین سال وفات حافظ (1367) به طبع رسید.