طنز نویسان ایران بدون شک از بداقبال ترین هنرمندان این دیارند و در میان مردم آن طور که باید شناخته شده نیستند؛ چون ارباب فضل و اهل قلم از آنان چهره هائی بذله گو ساخته و هرگاه بخواهند کمی مقام آنها را بالا ببرند این هنرمندان انگشت شمار را هجاگو معرفی کرده اند و متاسفانه در طول هشتادواند سالی که ما دارای مطبوعات فکاهی بوده ایم، این مطبوعات هیچگاه نکوشیده اند رسالت خود را در شناساندن طنز نویسان ایرانی به انجام رسانند و همواره در کلاف خبرهای روز چنان سردرگم بوده اند که یا مجال پرداختن به این مهم را نیافته اند و یا اینکه توجهی به سرداران طنز ایران نکرده اند.
در این کتاب در مجموعه ای مختصر به معرفی سرداران طنز ایران پرداخته شده و شش چهره معروف و نامدار ادبی معرفی شده است: سوزنی سمرقندی، ملانصرالدین، عبید زاکانی، سید اشرف الدین حسینی، ایرج میرزا و استاد علی اکبر دهخدا که از نظر مولف سرداران طنز ایران هستند و بیشترین نقش را در زمینه طنز و انتقاد و فکاهت و هجو و هزل در زبان و ادبیات فارسی داشته اند.