سر گذشت این دو هنرمند برجسته، تصویر موثر و گیرایی از دشواریها و شادیهای زندگی را ترسیم میکند و در همان حال دورنمایی روشن و زنده از دورانی که روبرت شومان و کلارا در آن می زیستند جلوه گر می سازد. بر گرد آن دو چهره شناسایی آهنگ سازان مشهور آن زمان و مکانهایی را که محل دیدار و هنر نمایی هایشان بوده است برای ما زنده می گردد. داستانی که بدون تردید خوانند گان را تحت تاثیر قرار می دهد و در غم و شادی قهر مانان آن شریک می سازد.
آثاری که روبرت شومان در نخستین سال های ازدواج با کلارا خلق کرده سرشار از عشقی نیرومند و آفریننده است. ترانه های آوازی، آثار مجلسی، کارهای پیانویی و سمفونی ها از عشق پرشور او حکایت دارند. روبرت شومان، پس از ناکامی های اولیه، سرانجام موفق شد به عنوان آهنگساز جایگاهی معتبر پیدا کند. فلیکس مندلسون که مدیریت کنسرواتوار لایپزیگ را به عهده داشت، با شومان دوست بود و از او حمایت می کرد. اما موسیقی شومان در لایپزیگ خریدار زیادی نداشت.