بخشی از کتاب پدر پولدار، پدر بی‌پول:
«من دو پدر داشتم، یکی پولدار و یکی فقیر. یکی تحصیلکرده و باهوش بود؛ دکترای فلسفه داشت و در عرض کمتر از دو سال چهار مدرک دانشگاهی گرفته بود. پدر دیگرم حتی دبیرستان را هم تمام نکرده بود. هر دوی آنها در حرفه‌شان موفق بودند و در طول زندگی‌شان سخت کار کردند. هر دو درآمد قابل توجهی داشتند. با این حال، یکی از آنها همیشه از نظر مالی در تنگنا بود. پدر دیگرم یکی از ثروتمندترین مردان هاوایی شد. یکی از آنها زندگی‌اش را با بدهی‌های میلیونی به پایان رساند، و دیگری ثروتی چند صد میلیون دلاری به جا گذاشت.
من دو پدر داشتم که هر دو تاثیر قدرتمندی بر من داشتند. من مجبور بودم بین دو دیدگاه متفاوت یکی را انتخاب کنم - دیدگاه پدر پولدارم و دیدگاه پدر فقیرم. یکی از آنها می‌گفت، «عشق به پول ریشه همه بدی‌هاست.» دیگری می‌گفت، «فقدان پول ریشه همه بدی‌هاست.» به عنوان یک پسر جوان، داشتن دو پدر قدرتمند که مرا راهنمایی می‌کردند سخت بود. من می‌خواستم یک پدر خوب باشم و به هر دوی آنها گوش دهم، اما آنها نظرات کاملاً متفاوتی داشتند. تضاد در نصیحت‌های آنها، به خصوص در مورد پول، بسیار شدید بود که من کنجکاو شدم و شروع به فکر کردن طولانی مدت درباره آن کردم.»