بخشی از کتاب هنر تجلی:
«تجلی خواسته‌ها یعنی وادار کردن جهان برای دادن چیزی به تو نیست بلکه یعنی تبدیل شدن به نسخه‌ای از خودت که آن چیزها را به‌طور طبیعی جذب می‌کند. انرژی‌ای که از طریق افکار، احساسات و باورهایت به جهان می‌فرستی، یک فرکانس ایجاد می‌کند؛ و آن فرکانس، تجربیاتی را جذب می‌کند که با آن هماهنگ هستند. وقتی دنیای درونت را با عمیق‌ترین خواسته‌هایت هم‌راستا می‌کنی، دیگر لازم نیست دنبال اهداف بروی آن‌ها خودشان به سمتت حرکت می‌کنند.
یکی از بزرگ‌ترین موانع در مسیر تجلی، شک و تردید است. وقتی چیزی را می‌خواهی اما در درونت باور داری که لیاقتش را نداری یا فکر می‌کنی رسیدن به آن سخت است، در واقع نوعی مقاومت ایجاد می‌کنی. جهان به خواسته‌های سطحی تو پاسخ نمی‌دهد، بلکه به انرژی غالب در پشت آن‌ها واکنش نشان می‌دهد. به همین دلیل خودآگاهی بسیار مهم است. باید از باورهای محدودکننده‌ات آگاه شوی، آن‌ها را با مهربانی رها کنی، و باورهایی توانمندساز جایگزین‌شان کنی که از رویاهایت حمایت می‌کنند.
تجلی واقعی از شفافیت شروع می‌شود. هرچه واضح‌تر بدانی چه می‌خواهی و چرا آن را می‌خواهی، انرژی‌ات قوی‌تر می‌شود. نیت‌های مبهم، نتایج مبهم به‌بار می‌آورند. اما وقتی چشم‌اندازت روشن باشد و احساست با آن هماهنگ، به آهنربایی برای فرصت‌ها تبدیل می‌شوی. به زمان اعتماد کن، کنترل را رها کن، و به یاد داشته باش: تو همیشه در حال خلق مشترک با جهان هستی.»