1-1-مقدمه:

خانواده نخستين و مهم ترين واحد زيستي انساني در جوامع بشري است. فضاي عاطفي، ارزش هاي اساسي و چگونگي ارتباطات حاكم در خانواده بر نحوه شكل گيري استوانه هاي شخصيتي اعضاي آن تأثيرات ژرف و پايدار دارد. خانواده ضمن آنكه به عنوان يك سيستم كنشي بسته، از استقلال نسبي در برابر محيط پيراموني برخوردار است و در ارتباط دائم  و تأثيرپذيري متقابل با آن نيز به سر مي برد (عرب بافراني، 1391).

در دهه اخير محققان، کیفیت زندگی زناشويي و ارتباط اين دو را با جنبه هاي مختلف زندگي انسان ها به صورت گسترده مورد مطالعه قرار دادند.  کیفیت زندگی و رضایت زناشويي علاوه بر متغيرهايي نظير، رضايت از كيفيت زندگي و رابطه جنسي، مديريت تعارض و ارتباط، از مهم ترين عوامل تعيين كننده عملكرد بهينه خانواده ها محسوب مي شوند (گريف،2000). برادبري، فينچام و بيچ (2000) در طول يك دهه به بررسي ماهيت و عوامل تعيين كننده ي رضايت و کیفیت زندگی زناشويي پرداختند، و به بيش از يكصد عنوان تحقيق، در زمينه کیفیت زندگی زناشويي دست يافتند.گستردگي اين تحقيقات، اهميت روز افزون رضايت و کیفیت زندگی زناشويي را اثبات مي كند (گلس، 1995؛ به نقل از فارساني، 1391).

به نظر گريف(2000)زوجين سازگار، زن و شوهرهايي هستند كه توافق زيادي با يكديگر دارند. از نوع و سطح روابطشان راضي هستند،از نوع و كيفيت اوقات فراغت رضايت دارند و مديريت خوبي در زمينه وقت و مسائل مالي خودشان اعمال مي كنند. سازگاري زناشويي فرايندي است كه در طول زندگي زوجين به وجود مي آيد و لازمه پيدايش آن انطباق سليقه­ها، شناخت صفات طرفين، وضع قوانين رفتاري و شكل گيري الگوهاي مناسب است. کیفیت زندگی زناشويي ، فرايندي تكاملي بين زن و شوهر است (لاك ووالاس، 1986؛به نقل از قربانعلي، 1384).   

احساس رضايت از ازدواج در رابطه زناشويي نقش مهمي را در ميزان كاركردهاي بهنجار خانواده ايفا مي كند (اسپيريچر، هاروي و ونزل، 2008). از طرف ديگر يكي از مؤلفه هاي مهم در ازدواج کیفیت زندگی زناشويي است. در واقع کیفیت زندگی زناشویی ،  فرايندي است كه در طي زندگي زوج ها به وجود مي آيد، و لازمه ي آن انطباق سليقه ها، شناخت صفات شخصي، ايجاد قواعد رفتاري و شكل گيري الگوهاي مراوده اي است. سازگاري زناشويي يك فرايند تكاملي ميان زن و شوهر است (لاس ول و لاوس ول، 1982؛ به نقل از احمدي همكاران، 1383). با توجه به اهمیت روش های مداخله ای در درمان و بهبود کیفیت زندگی زناشویی ، در پژوهش حاضر به این مهم با توجه به روایت درمانی پرداخته شده است.

1-2بیان مساله:

ازدواج از مهم ترين و اساسي ترين روابط انساني بوده و اولين واحد براي روابط خانوادگي و پرورش نسل بعدي است (لارسون و هولمن،1994؛ به نقل از دياريان، 1391).

ازدواج پيمان مقدسي است كه در ميان تمام اقوام و ملل و در تمامي زمان ها و مكان ها وجود داشته است (نوابي نژاد، 1376). درصد بسياري از افراد در مراحلي از زندگيشان وارد روابط زناشويي صميمانه اي مي­شوند. در كشورهاي غربي بيش از  90درصد جمعيت تا 50  سالگي ازدواج مي كنند (هالفورد، 1384، ترجمه مصطفي تبريزي ،كارداني و جعفري).

آنچه در ازدواج بيش از هر موضوعي مورد توجه است ...