شناختدرمانی، که اغلب با عنوان درمان شناختی-رفتاری (CBT) شناخته میشود، یکی از تأثیرگذارترین و پرکاربردترین رویکردهای رواندرمانی در جهان امروز است. این رویکرد بر این اصل استوار است که افکار (شناختها)، احساسات (هیجانات) و رفتارها به طور متقابل بر یکدیگر تأثیر میگذارند و تغییر در الگوهای فکری ناکارآمد میتواند منجر به بهبود وضعیت هیجانی و رفتاری فرد شود.
اهمیت CBT نه تنها در کاهش علائم حاد، بلکه در آموزش مهارتهای انعطافپذیری شناختی است که مراجعان را قادر میسازد تا در مواجهه با استرسهای آینده، به شیوهای سازگارانهتر واکنش نشان دهند. این درمان، تمرکز را از جستجوی "چرا"ی مشکل به سوی "چگونه" حل کردن آن تغییر میدهد.