چكيده فارسي

عنوان : مقایسه اثر سفکسیم و آزیترومایسین بر دیسانتری اطفال

مقدمه : اسهال بصورت دفع مدفوع آبکی بیشتر یا مساوی 3 بار در طول 24 ساعت تعریف مي‌شود. اسهال عفونی بصورت اسهال ناشی از یک میکروارگانیسم عفونی است كه شیگلا مهمترین عامل مسبب آن شناخته شده است. شیگلوز در کودکان ممکن است با میرایی بالا و حتی مرگ همراه باشد. بنابراین این امر بسیار مهم واساسی است که جامعه درمانی به دنبال دارویی جایگزین باشد که در درمان بیماران کودکان مبتلا به شیگلوز شدید موثر و کارا باشد.

روش كار : در این مطالعه مداخله­ای دوسوکور 116 كودك 6 ماهه تا  12ساله مراجعه كننده به درمانگاه اطفال بیمارستان امیرکبیر كه تشخيص ديسانتري توسط متخصص كودكان برايشان مطرح شده است وارد مطالعه شدند و بصورت تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شدند. گروه اول بمدت پنج روز آزیترومایسین که میزان آن در روز اول mg/kg 12 و در چهار روز دیگر mg/kg 6 بود دريافت كردند. گروه دوم نيز داروی سفکسیم را به میزان mg/kg 8 روزانه دریافت نمودند. بيماران در طول 14 روز از نظر بهبود علائم مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات بدست آمده برای هر بیمار بصورت جداگانه در فرم اطلاعاتی وارد شده و توسط نرم افزار SPSS 17 آنالیز شد.

يافته‌ها : نتايج حاصل از مطالعه ما نشان داد كه با توجه به  P value اختلا آماري معني داري بين دو گروه از نظر سن و جنس و چندمين فرزند خانواده بودن مشاهده نشد ولي در مقايسه طول مدت تب، استفراغ اسهال، درد شكم اختلاف آماري معني‌داري بين دو گروه وجود داشت و در مقايسه طول مدت وجود خون در مدفوع اختلاف آماري معني‌داري بين دو گروه مشاهده نشد.

بحث و نتيجه گيري : بطور كلي نتايج حاصل از مطالعه ما نشان داد كه تأثير سفكسيم در درمان كودكان مبتلا به ديسانتري بيشتر و بهتر از آزيترومايسين بوده است و با درمان صحیح در بیماران از هزینه اضافی كه با درمان نادرست به بيمار تحمیل می‌شود و نیز از مقاومت‌های آنتی بیوتیکی که متعاقب درمانهای نادرست بوجود می‌آیند كاسته مي‌شود.

واژگان كليدي : سفكسيم، آزيترومايسين، ديسانتري، كودكان

.

فهرست مطالب

عنوان ....................................  صفحه

فصل اول : مقدمه

1-1- بيان مسئله 2

1-2- كليات 4

1-2-1- دیسانتری 4

1-2-1-1- تاریخچه 4

1-2-1-2- ابعاد میکروبیولوژی و کلینیکی 4

1-2-1-3- اپیدمیولوژی 5

1-2-3- شيگلا 7

1-2-3-1- اتيولوژي 8

1-2-3-2- اپيدميولوژي 8

1-2-3-3- پاتوژنز 9

1-2-3-4- ايمني 11

1-2-3-5- تظاهرات كلينيكي و عوارض 12

1-2-3-6- تشخيص افتراقي 15

1-2-3-6- تشخيص 15

1-2-3-6- كشت شیگلا 16

1-2-3-8- درمان 17

1-2-3-9- پيشگيري 19

1-2-4- سفكسيم 20

1-2-5- آزيترومايسين 20

1-3- اهداف 21

1-3-1- هدف اصلي 21

1-3-2- اهداف ويژه 21

1-3-3- اهدف كاربردي 22

1-4- سؤالات و فرضيات 22

1-4-1- سوالات 22

1-4-2- فرضیات 23

1-5- تعريف واژه‌ها 23

فصل دوم : بررسي متون

2-1- مروري بر مطالعات انجام شده 25

3-1- نوع مطالعه و جامعه مورد آزمون 28

3-2- روش نمونه گیري و حجم نمونه 28

3-3- روش اجرا 29

3-3-1- معیارهای ورود 30

3-3-2- معیارهای خروج 30

3-4- ابزار جمع آوري اطلاعات و مشخصات آن ها 31

3-5- خطاهاي تصادفي و سيستماتيك و روش حل آن ها 31

3-6- نحوه تجزيه و تحليل اطلاعات 31

3-7- جدول متغیرها 32

3-8- ملاحظات اخلاقي 33

3-9- محدوديت هاي اجرايي وروش كاهش آنها 33

فصل چهارم : يافته‌ها

4-1- نتايج 35

فصل پنجم : بحث و نتيجه گيري

5-1- بحث 55

5-2- نتيجه گيري 58

5-3- پيشنهادات 58

فهرست جداول

عنوان ..................................... صفحه

جدول 4-1 : ميانگين و انحراف معيار سن در كودكان مورد مطالعه به تفكيك گروه 38

جدول 4-2 : ميانگين و انحراف معيار طول مدت تب در كودكان مورد مطالعه به تفكيك گروه 39

جدول 4-3 : ميانگين و انحراف معيار طول مدت استفراغ در كودكان مورد مطالعه به تفكيك گروه 40

جدول 4-4 : ميانگين و انحراف معيار طول مدت اسهال در كودكان مورد مطالعه به تفكيك گروه 41

جدول 4-5 : ميانگين و انحراف معيار طول مدت درد شكم در كودكان مورد مطالعه به تفكيك گروه 42

جدول 4-6 : ميانگين و انحراف معيار طول مدت وجود خون در مدفوع در كودكان مورد مطالعه به تفكيك گروه 43

جدول 4-7 : توزيع فرواني سن در كودكان مورد مطالعه به تفكيك گروه 44

جدول 4-8 : توزيع فرواني جنس در كودكان مورد مطالعه به تفكيك گروه 45

جدول 4-9 : توزيع فرواني چندمين فرزند خانواده بودن كودكان مورد مطالعه به تفكيك گروه 46

جدول 4-11 : توزيع فرواني طول مدت استفراغ در كودكان مورد مطالعه به تفكيك گروه 48

جدول 4-12 : توزيع فرواني طول مدت اسهال در كودكان مورد مطالعه به تفكيك گروه 49

جدول 4-13 : توزيع فرواني طول مدت درد شكم در كودكان مورد مطالعه به تفكيك گروه 51

جدول 4-14 : توزيع فرواني طول مدت وجود خون در مدفوع در كودكان مورد مطالعه به تفكيك گروه 53