جمله عقاید مشترک میان همه ادیان الهی و حتی مکاتب ساخته دست بشر ،آمدن مصلحی جهانی برای رفع همه مشکلات می باشد.این عقیده اززمان افلاطون تاکنون مشاهده می شود و ملخص آن روز می توان در واژگان آرمان شهر با همان مدینه فاضله بیان نمود.

عقیده به مسلح جهانی و بشارت به آمدن وی در اسلام به نام عقیده مهدویت مشهور است و کلیه فرقه های اسلامی در این عقیده مشترکندتاجایی که برخی از فرقه های انحرافی منتسب به اسلام دقیقا بر اساس عقیده به مهدویت به وجود آمده اند.

مهدویت در منظر شیعه امامیه اثنی عشریه  از اساسی ترین بنیانهای فکری – عقیدتی بوده تاجایی که هر جا نام شیعه اثنی عشریه مطرح می باشد،عقیده به مهدویت نیز مطرح می گردد و این امر ردی است بر جاهلان و معادینی که بر اثبات مهدویت در شیعه دنبال سند می گردد

بحث عقیده به منجی آخر الزمان و آمدن مهدی (ع) در نزد علمای اهل تسنن نیز مطرح بوده و حتی گروهی از آنها نیز در مورد منجی همان فردی را اراده می کنند که شیعیان بدان اعتقاد دارند.

البته گروهی قلیل نیز  در میاناهل تسنن هیستند که احادیث دال بر وجود و ظهور مهدی را از  اساس مردود می دانند همان ابومحمد بن ولید بغدادی که البته این عقاید حتی در نزد خود عامه نیز بعنوان اقوال شاذ بیان میگردد.