⚖️ قانون کار جمهوری اسلامی ایران، سند جامع حقوقی حاکم بر روابط میان کارگر و کارفرما در تمامی بخش‌های تولیدی و خدماتی است.

📝 قرارداد کار به عنوان پایه تعهدات طرفین، شامل انواع قراردادهای دائم، موقت و کار معین است که شرایط آن به‌صورت کتبی یا شفاهی تعیین می‌گردد.

🕒 مدت زمان قانونی کار روزانه ۸ ساعت و ۴۴ ساعت در هفته تعریف شده و اضافه‌کاری تابع ضوابط پرداخت و توافق طرفین است.

🏖️ حقوق مربوط به مرخصی استحقاقی، تعطیلات رسمی و جمعه‌ها به‌عنوان روز استراحت هفتگی با مزد، از حقوق قطعی کارگر محسوب می‌شود.

💰 تعیین حداقل مزد سالیانه توسط شورای عالی کار، حق سنوات، عیدی و سایر مزایای رفاهی و انگیزشی مطابق بخشنامه‌های وزارت کار الزامی است.

🛡️ صیانت از نیروی کار و تأمین ایمنی، بهداشت و حفاظت فنی در محیط کار بر عهده کارفرما بوده و نظارت آن با بازرسان وزارت کار است.

🔚 خاتمه قرارداد کار شامل استعفا، اخراج، بازنشستگی یا پایان مدت قرارداد است که در صورت اخراج، شرایط و نحوه محاسبه سنوات متفاوت است.

🤝 هیئت‌های تشخیص و حل اختلاف، مراجع رسمی رسیدگی به دعاوی و اختلافات فردی و جمعی میان کارگر و کارفرما هستند.

🏛️ متن کامل و آخرین اصلاحات این قانون در سامانه قوانین و مقررات کشور (***) و پورتال وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در دسترس است.