برگرفته از مقدمه مترجم:
نخستین و پایه ای ترین اصل اعتقادی در میان امت اسلامی بلکه در تمامی ادیان توحیدی و الهی، اصل اصیل توحید است. توحید یعنی شناخت خدای یکتا و یگانه، ایمان و اقرار به او و پرستش خالصانه او.
توحید یعنی ایمان به اینکه تنها آفریننده، نگهدارنده و تدبیر کننده (مستقل) ما و تمامی و عوالم هستی اوست و تنها اوست که شایسته پرستش است. و این حقیقتی است که قرآن، در معرفی صریح، بی پیرایه و شفاف آن درمیان همه کتابهای آسمانی موجود، ممتاز است. بر این اساس و بی هیچ تردیدی، همه امت اسلامی، اجمالا به این اصل اصیل، شناخت، اذعان و اعتراف دارند و به حق بر آن پای می فشارند.
اما به همه این اوصاف، آیا این بدان معناست که در میان مسلمین در شوون مختلف و در جزئیات گوناگون این اعتقاد، هیچگونه اختلاف و چالشی وجود ندارد؟ پاسخ این پرسش نیز به روشنی منفی است. بدین معنی که وجود اختلاف در این زمینه را نیز همه قبول دارند، به گونه ای که انکار آن انکار واقعیت وجدانی و بدیهی محسوب می گردد...