از مقدمه کتاب:
بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم و تاثیر رسانه های گروهی، عبارت توسعه نیافتگی، پیش از آنکه مفهوم آن کاملا جا افتاده باشد، به شکل گسترده ای منتشر شد. متخصصان رشته های مربوط به این امر نیز تحت تاثیر مطبوعات، مانند دیگران این اصطلاح را در معانی مختلف بکار بردند به این قصد که آن را با جهت گیری های تخصص علمی و پندارشناختی خود تطبیق دهند. اصطلاح جهان سوم که نخست از عباراتی مانند "دولتهای ثالث" در سال 1952 توسط آلفرد سووی ابداع شد نیز چنین وضعی دارد. این اصطلاح با کمک مطبوعات موفقیت بسیاری به دست آورد و در این اثر به طور کلی به جای کشورهای "رو به توسعه" به کار رفته است.
بعضی ها عقب ماندگی را مسئله ای داخلی می دانند و به عواملی اشاره می کنند که به نظر می رسد برای کشورهای رو به توسعه جنبه درونی داشته باشد. در صورتی که برای بعضی دیگر عقب ماندگی منشا خارجی دارد و نقش اساسی را به سلطه جویی کشورهایی نسبت می دهند که آنها را امپریالیست می خوانند. بعضی از اوصاف توسعه نیافتگی ساده پنداشته می شوند اما در واقع چنین نیستند...