شاهنامه فردوسی در ردیف سه مجموعه بزرگ آثار ادبی جهان، یعنی ایلیاد هومر، کمدی الهی دانته و مجموعه آثار شکسپیر قرار داشته و چهارمین اثر بزرگ دنیا به شمار می آید. در میان تمامی شاهنامه ها، داستانهای شاهنامه فردوسی موثر تر، با ارزشتر و دلنشین تر است. در این داستانها عناصری همچون پیام، درونمایه و شخصیت آنچنان پر بزرگ و جاودانی است که به زمان و مکان محدود نمی شود و در هر دوره و هر مکان، تازه، نو و گیراست.
با توجه به اهمیت و شاهنامه، نویسنده کتاب (داستانهی شاهنامه) بر آن شده است تا این داستانها را با نثری روان و ساده باز نویسی کند تا برای نوجوانان و جوانان به سهولت قابل دسترسی بوده و رغبت زیادی برای خواندن آن بیابند. البته تمامی این داستانها از برنامه (قصه ظهر جمعه) رادیو ایران پخش شده است. جلد اول این مجموعه در شش فصل تدوین شده است و شامل داستانهای ضحاک و کاوه آهنگر، داستان سیاوش، رستم و افراسیاب، رستم و سهراب و اسفندیار و رستم و برزو می شود.