•عدم توافق و مخالفت دو فرد با یکدیگر ، ناسازگاری نظرات و اهداف و رفتاری که در جهت مخالف دیگری صورت می گیرد و همین طور ستیزه ای است بین افراد در اثر منافع نا همسو و اختلاف اهداف و ادراکات مختلف .

•تعارض فرآیندی است که طی آن یکی از طرفین متوجه می شود که طرف مقابل مسائل مورد علاقه او را سرکوب می کند .

nپژوهش ها درمورد تعارض پدر ومادر وکودک در اواسط 1920آغاز شد

   وباپرداختن به منفی کاری ،مخالفت ونافرمانی ادامه یافت.در 1955 لوی

   رفتار نافرمانی را به شرح زیر تعریف کرد:

nواژه منفی کاری یا نافرمانی یا خودسری ویا هر یک از مترادفهای مفصل آن

عمدتا برای رفتاری به کار می رود که به سهولت ناهماهنگ با خواسته های

 معمولی اولیا ورفتار متعارف تعبیر می شود.پرهیز از هم نوایی مفهوم

لج بازی رانیز در بر می گیرد. افرادی که این گونه رفتارمی کنند تصور

 می شوددر دراز مدت از لج بازی با دیگران ومخالفت با قوانین جامعه به

صورت به نمایش گذاشتن اهانت به امکانات رفاهی احساس رضایت

 می کنندولذت می برند.

محققان به نقش خانواده در سلامت روانی و رفتاری کودکان و نوجوانان اهمیت فوق العاده­ای داده‌اند. در متون مربوط به نقش خانواده در بروز مشکلات رفتاری و روانی نوجوانان عنوان شده است که چهار زمینه خانوادگی، از جمله از هم گسیختگی خانوادگ، تعارض خانوادگ، غفلت خانوادگی و انحراف خانوادگی روی سلامت روانی و رفتاری افراد و در نهایت عملکرد آن‌ها تأثیر به­سزایی می‌گذارد (خویی نژاد و رجایی، 1390).

خانواده یکی از عوامل مؤثر و اساسی در رفتار افراد می‌باشد. نفوذ والدین در کودکان تنها جنبه ارثی و وراثتی ندارد بلکه در آشنایی کودک با زندگی اجتماعی و فرهنگ پذیری وی، نقش مؤثری دارد. ساختار و شکل خانواده ها، نحوه ارتباط اعضاء هر خانواده با یکدیگر و جامعه ای که خانواده در آن زندگی می کند در بیشتر مواقع همسانی ندارند، از این رو، رفتار و تأثیر خانواده ها در افراد متفاوت است. خانواده بر اساس نوع رابطه با فرزندان بیشترین تأثیر را اولاً بر چگونگی شخصیت روانی، اجتماعی و فرهنگی آن­ها داشته و ثانیاً به صورت غیر مستقیم جامعه را متأثر می کند (شفیع آبادی و ناصری، 1380). در واقع، تغییرات در خانواده به مرور زمان فرزندان را تغییر داده و با ورود آن­ها به عرصه اجتماع، جامعه دگرگون می شود. به عبارتی، می توان گفت که سلامت خانواده، سلامت جامعه را می‌سازد. اما، امروزه یکی از مسائل دامنگیر جامعه و به‌ویژه آموزش و پرورش، وجود دانش‌آموزانی است که به هر دلیل دچار مشکلات و تنش‌های خانوادگیهستند. بنابراین، تعارضات بین والدین که منجر به مخدوش شدن فضای خانه می‌شود، به‌عنوان یک متغیر مهم محیطی به طور مستقیم و غیرمستقیم می‌تواند اثرات ویژه‌ای بر رشد عمومی و ابعاد مختلف رفتار کودک، در زمینه سلامت روانی، جسمانی و عملکرد تحصیلی، داشته باشد.