گرترود کلوگه با شیوهای مدرن به ستمگریهای نازیها و پایداری و مقاومت قربانیان آنان میپردازد. او نیز مانند آرتور کوستلر، پل سزان، مانس اشپربر و … جزو نویسندگانی بود که به جریان سیاسی چپ وفادار بودند، اما دریافتند که به آرمانهای آنان خیانت شده است. ده گانههای کلوگه به نوعی نقد تاریخ اجتماعی آلمان است. عنوان اصلی این کتاب “شجاعتهای از دست رفته” می باشد، که با نام سفر زخم ترجمه شده است.
از متن کتاب:
بلافاصله ماسه ها را با دست کنار زد و پس از ساعتی خود را در چاهکی زنده بگور کرد که خودش کنده بود. اما هر چه منتظر مرگ ماند، خبری از آن نشد. هوا رو به تاریکی بود. یک کشتی قدیمی بزرگ با پروانه بزرگش از دریا گذشت. صدای آکاردئون و سرود دسته جمعی می آمد. دقت کرد. عرشه کشتی را با فانوس های رنگارنگ آذین بسته بودند و پیرمردها و پیرزنها آوازخوانان، بازو در بازوی هم می رقصیدند. خواست وارد مهمانی شود، راهش ندادند. پیرمردی با چهره ای مهربان و آشنا پیش آمد. صورتش را پیش آورد، با صدایی آرامش بخش گفت:
“جوون این مهمونی مال پیرآست. جای تو اینجا نیست، مگه تو توی تیم فوتبالتون منو به بازی میگیری که من تو رو توی مهمونیم راه بدم؟”