کتاب «گل خاص» نوشته منصور یاقوتی، دربردارنده مجموعهای از داستانهای کوتاه است که یکی از آنها با همین عنوان معرف اثر است و به نوعی مهمترین داستان کتاب به شمار میرود.
در داستان «گل خاص»، نقلِ قصه پیرمردی است که سالها با اسبی پیر و لاغر به نام «گل خاص» بار پوست دباغخانه را با گاریاش به داخل شهر میآورد. او سالهاست که برای امرار معاش خانواده پنجنفرهاش همین کرایهکشی را با همان اسب تحمل میکند. اما با تصمیم شهرداری مبنی بر جمعآوری گاریها و جایگزینی وانتها و تاکسیهای باری، شغلی که تنها وسیله نانآور او بوده، از دست میرود. خانواده اش توصیه میکنند اسب پیر و بیفایده را در بیابان رها کند تا نگران هزینه و تغذیهاش نباشند. اما پیرمرد که عمیقاً به «گل خاص» دل بسته نمیپذیرد…
روایت «گل خاص» تصویری است از واقعگرایی تلخ؛ فقر، بیعدالتی اجتماعی، بیحرمتی مردم نسبت به طبقات پایین و تعادل آسیبپذیر زندگی است. تصویر اسب پیر، در استخوانهای نمایان و چشمهایی خسته، استعارهایست از شرایط انسانی که دیگر توان حرکت ندارد اما دردی زیبا و تکاندهنده در دل دارد.