مقدمه مترجم:
وقتی که این کتاب را خواندم، بی اختیار به یاد این جمله ی “اوریانا فالاچی” در مصاحبه با شاه مخلوع (ترجمه پرویز ملکی) افتادم: “چنان با ملت حرف میزند که گوئی به او معتقدند و دوستش دارند.”
مردی دچار جنون جوانی و خود بزرگ بینی!
نیرنگها و دسیسه هایی که در رژیم نفرت بار و ضد انسانی پهلوی، حتی علیه خود و دار و دسته شان جاری بود، بر هیچکس پوشیده نیست، تا آنجا که نویسندگان خارجی نیز حتی پیش از انقلاب ایران به شکلهای گونه گون در افشای آن می کوشیدند. داستان “شاه ماک” – که با عنوان مرگ شاه ترجمه شده در سال ۱۹۷۶، یعنی دو سال پیش از انقلاب شکوهمند ما، به قلم “الن ویلیامز”، نویسنده ی انگلیسی؛ به رشته ی تحریر درآمد و طبعا ورود آن به ایران ممنوع بود.
ویلیامز ۴۴ ساله نویسنده ی باتجربه و ماجراجوئی است که در غالب ناآرامی ها، جنگها و آشفتگیهای کشورهای جهان حضور داشته و آن حوادث را به صورت کتابهای خواندنی و پرفروش ارائه داده است.
مرگ شاه که هفتمین کتاب اوست و از آغاز انتشار تاکنون در فهرست کتابهای پرفروش اروپا بوده، آمیخته ایست از جدی و طنز که نویسنده از زبان قهرمان داستان “شارل پل” توطئه گر بین المللی، شاه خائن و دار و دسته ی منفورش را ، آنچنانکه بودند، می شناساند. ویلیامز از آنجا که به قول خودش بین شاه و دولت انگلستان روابط دوستانه برقرار بود، و به عبارت دیگر زد و بندهائی داشتند، برای آنکه مانعی در راه چاپ کتابش پیش نیاید، اسامی و مکانها را، به خصوص آنجا که مربوط به ایران می شود، عمدا به کلی تغییر داده است، مثلا شاه را فرمانروا، ساواک را نازاک و تهران را مامونیا، و در کنار خلیج فارس آورده است.
درین ترجمه، که به علت شتاب در آن، بی شک لغزشهائی وجود دارد، کوشش شده تا آنجا که ممکن است شرح و تفصیلهائی که زائد تشخیص داده شده در حدی که به اصل و بافت داستان لطمه نزند – حذف شود و ترجمه ای آزاد و فشرده تقدیم خوانندگان عزیز گردد.