در سال ۱۹۶۷ بر اساس این داستان فیلم «فارغ التحصیل» به کارگردانی مایک نیکولز ساخته شد. فارغ‌التحصیل نامزد دریافت هفت جایزهٔ اسکار بهترین فیلم، بهترین بازیگر مرد (داستین هافمن)، بهترین بازیگر زن (آن بنکرافت)، بهترین بازیگر نقش مکمل زن (کاترین راس)، بهترین فیلمنامهٔ اقتباسی و بهترین فیلمبرداری شد و جایزهٔ اسکار بهترین کارگردانی (نیکولز) را به دست آورد. این فیلم در تهران با عنوان گراجوئت به نمایش در آمد.

بِن تازه فارغ‌التحصیل شده، مدرکش در دستش است، آینده‌اش روشن به نظر می‌رسد… اما خودش گم شده. بنجامین برداک، جوانی از طبقه‌ی مرفه آمریکا، در سکوتی خفه‌کننده میان تبریک‌های اطرافیان غرق است. همه از او انتظار دارند «کسی» باشد؛ موفق، پول‌ساز، قابل افتخار. اما او خودش را در آیینه‌ی آینده نمی‌بیند.
در سکرات عشق، رمانی که بعدها با اقتباسی سینمایی به یکی از نمادهای فرهنگی دهه‌ی شصت آمریکا بدل شد، داستان سردرگمی، یاس و طغیان آرام جوانی‌ست که نمی‌خواهد مسیر از پیش تعیین‌شده را ادامه دهد. وقتی بنجامین درگیر رابطه‌ای عجیب و خطرناک با خانم رابینسون — زنِ مسن و مرموزی از دوستان خانواده — می‌شود، اوضاع از هم می‌پاشد. رابطه‌ای که از دل سکون و بی‌هدفی آغاز می‌شود، خیلی زود به بحرانی اخلاقی و روانی بدل می‌شود که نه فقط زندگی بنجامین، بلکه زندگی تمام اطرافیانش را به آتش می‌کشد.
چارلز ریچارد وب با نثری ساده و در عین حال تیز، پوچی و بی‌جهتی نسل جوان دهه‌ی ۶۰ را به تصویر می‌کشد؛ نسلی که میان نظم اجتماعی و میل به رهایی در نوسان است. در سکرات عشق داستانی است از بلوغی بدون مسیر، از جوانی‌ای که میان هوس و معنا، سنت و شور، به دنبال چیزی فراتر از موفقیت معمول می‌گردد.
این کتاب، فراتر از یک مثلث عشقی عجیب، روایتی است از انسانی که دنبال صدایی درون خودش می‌گردد، حتی اگر تمام جهان بخواهد آن صدا را خاموش کند.