کتاب «بچه‌های آربات» اثر آناتولی ریباکف، رمانی تاریخی و سیاسی است که تصویری تیره و واقع‌گرایانه از دوران حکومت استالین در اتحاد جماهیر شوروی ارائه می‌دهد. داستان در دهه ۱۹۳۰ در مسکو، به‌ویژه در خیابان آربات، می‌گذرد و زندگی جوانانی را دنبال می‌کند که با آرمان‌گرایی، عشق، یاس و ترس در مواجهه با سرکوب‌های سیاسی و خفقان دوران استالینی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
قهرمان اصلی، ساشا پَنین، دانشجوی جوانی است که به‌ناحق به سیبری تبعید می‌شود و سرنوشتش به نحوی با چرخ‌دنده‌های نظام سرکوبگر شوروی گره می‌خورد. ریباکف با قلمی دقیق و روایتی چندلایه، تضاد میان انسان و نظام ایدئولوژیک، امید و سرخوردگی، حقیقت و دروغ را کاوش می‌کند.
این کتاب نه‌تنها بازتابی از تجربه‌های شخصی نویسنده است، بلکه سندی از یک برهه تلخ تاریخی است که توانست نسلی از روشنفکران و آزادی‌خواهان را به خاموشی بکشاند. بچه‌های آربات آغاز یک سه‌گانه مشهور است که ادامه آن در آثار «ترس» و «غروب» پی گرفته می‌شود.