برهنۀ خوشحال (لبخند) جلد دوم
علیاکبر جمشیدیان اصفهانی، از شعرای معاصر اصفهان بوده است واشعار فکاهی او به لهجه اصفهانی معروف است . علیاکبر جمشیدیان معروف به «اکبر جمشیدی» و متخلّص به «جمشیدی» فرزند محمّدحسین، از مشاهیر شعرای اصفهان در عصر حاضر بوده است. او در سال ۱۳۰۱ش در اصفهان متولّد شد و از نوجوانی به کارگری پرداخته و پس از ۷ سال در کارخانه دخانیات، به کار در کارخانه پارچهبافی زاینده رود مشغول شد.
در شعر از معلومات محمد حسین صغیر اصفهانی بهره گرفته و عضو انجمنهای ادبی شیدا و کمال بوده است. برحسب اقتضای حال ازهزل و جدّ اشعاری میسرود و در فکاهی تسلط داشت . کتاب شعر برهنه خوشحال را در سال ۱۳۴۳ وکتاب لبخند را در سال ۱۳۴۷ و شلوغ وپلوغ را در سال ۱۳۷۳سرود وبه رشته تحریر در آورد .
او به دعوت جلال برجیس چند سالی در آموزشگاه فروغ تدریس کرد و سرانجام در ۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۲ش از دنیا رفت و در قطعه نامآوران باغ رضوان اصفهان به خاک سپرده شد.
استاد جمال زاده در باره او می گوید: مجموعه اشعار جمشیدی یعنی برهنه خوشحال ولبخند رایحه عطر ولطف اصفهان راداشت . ومایه نهایت مسرت خاطر من اصفهانی دور افتاده گردید استاد جمشیدی که می دانست شاد کردن دل مردم وبندگان خدا چه قدر کار سترگ وعظیمی است . نیت کرده بود که جز برای این کار شعر نسراید .