بخاطر زیبائی
انسانهای زنده
بخاطر زیبائی زمان آینده
ما هم زیبائی نثار کردیم.
واسیلی فدروف
پیشگفتار
در نیمه دوم ماه مارس هوای پطروگراد سرد شد و باد وزیدن گرفت برفها که تازه تازه داشتند آب میشدند یخ زده بصورت پوسته متخلخلی بروی رودخانه نوا باقی ماندند از پنجره های کوتاه و پهن بیمارستان نظامی چشم اندازی بطرف ساحل سنگ خارا باز میشد که در آنسوی آن کناره مبهم شبح ستون الکساندریسکی و گنبد کلیسیای ایساکیوسکی بر آسمان کبود دریای بالتیک نقش بسته بود….

از متن کتاب:
نو عروس و تازه داماد در هفته آخر مرخصی گریگوری، در باغ درخانه گلی پستی که گالینا درونش را سفید کرده، گلدانهای گل قرار داده و از علفهای دبش پوشانده بود می خوابیدند. تنها و بدون سالخوردگان آزادتر بود اگر چه مادرزن و پدرزن سعی داشتند داماد را از هر جهت خشنود و راضی سازند معذلک… با همه این دو هفته اول مرخصی آنها عجالتاً به آن خانه گلی نقل مکان نکردند. با اینکه گریگوری گاهی خود را بمثابه شوهری در صحنه احساس می کرد که باید نقش شوهری موقر را ایفا نماید. گالینا هم که ناچار بود خودداری کند و اظهار مهر و محبت نسبت به شوهرش را پنهان دارد، احساس ناراحتی می کرد.
امروز گریگوری زودتر از خواب بیدار شد پس از دومین غوغولوغوی خروسها که دوستانه از آنسوی دهکده بدینسوی آن مبادله بانگ می کردند، او سعی داشت بخوابد اما بلبلان مضطربش می ساختند. از روی آواز آنها تشخیص داد که باید دو تا باشند یکی درست بر بالای خانه گلی در بین انبوه شاخه های بید کهنسالی مخفی شده با آهنگ ظریفی چهچه می زد و آن دیگری نوای سحر آمیزش را در باغ مجاور سر داده بود…