از اغوا تا اغوا: مجموعه مقاله ها

«قدرت اغوا» (Die Macht der Verführung) اثر «ژان بودریار»، که بازی شوخ‌طبعانه‌ای با مضمونی جدی‌ است، اغوایم کرد. اغوای نوشتن و مشارکت در بازی، به بازی‌ام واداشت. وارد بازی شدم، اما آن را با مسائل خود آمیختم و در کشف قدرت مخرب اغوا شرکت کردم. و در کنار حرف‌های «بودریار» حرف‌های خودم را زدم. اما به هر شکلی که خواستم حرف‌هامان را از هم جدا کنم، به یکدستی و جنبه‌ی زیبائی شناختی آن آسیب وارد شد. این است که به تجربه‌ی جدیدی روی آوردم و به گفته‌ی خود بودریار وارد رابطه‌ی دوئال (Dual) شدم . و با او در بازی درآمیختم . تنها یک معیار می ‌توانم به خواننده بدهم : طبیعتا هرجا در این نوشته، گفتارِ زیبا و نقل قول پرمعنائی است، از بودریار است؛ کار من، درآمیختنِ فعال با آن است.

کتاب از اغوا تا اغوا مجموعه‌ای از مقالات ناصر کاخساز، نویسنده و متفکر ایرانی است که در آن به بررسی مسائل فلسفی، سیاسی و اجتماعی ایران معاصر پرداخته می‌شود. این مقالات بیشتر حول محور اندیشه‌ی انتقادی، تجربه‌ی روشنفکری، نقد ایدئولوژی، و بررسی ناکامی‌های سیاسی روشنفکران چپ و مذهبی در تاریخ معاصر ایران می‌چرخند. کاخساز در این مجموعه به نوعی روایت خود از گذار از ایدئولوژی‌زدگی به تفکر دموکراتیک و سکولار را ارائه می‌دهد. او با نگاهی تیزبینانه و منتقدانه، روند فکری خود و نسلش را از فریب ایدئولوژی‌ها تا دستیابی به خودآگاهی تحلیلی بازگو می‌کند. عنوان کتاب به نوعی بیانگر این سیر گذار از «اغواشدن» توسط ایدئولوژی‌ها تا نقد آن‌هاست. نثر او تحلیلی، روشن و گاه با لحن شخصی همراه است. موضوعاتی مانند دموکراسی، خشونت، حقوق بشر و رابطه‌ی روشنفکران با قدرت در این کتاب برجسته هستند. این کتاب همچنین بازتاب‌دهنده‌ی تجربه‌ی زیسته‌ی نویسنده در تبعید و تاملات او درباره‌ی وضعیت جامعه‌ی ایران است. از اغوا تا اغوا برای مخاطبانی که به نقد اندیشه‌ی سیاسی و روشنفکری ایرانی علاقه‌مندند، منبعی ارزشمند محسوب می‌شود.

فردوسی منتقد نه ناسیونالیست  : ناصر کاخساز
در میان روشنفکران ایرانی علاقه به اسطوره های یونانی نسبت به اسطوره های ایرانی و شاهنامه ی فردوسی بسیار فزون تر بوده است. درست است که بخش بزرگی از اسطوره های آنتیک در یونان حامل دموکراسی است اما اسطوره ی ایرانی بویژه هنگامی که فردوسی راوی آن است نیز ژرف و بی مانند است.
علت کم توجهی را بیشتر در تبلیغات سیاسی و آوازه گری ناسیونالیستی باید دانست. اکنون اما دوران دیگری است و شرایط شاید از همیشه مناسب تر است که جدا از چنین گرایشهایی ژرفای شاهنامه را کاوید در آن فرو رفت و غرق لذت شد کارهای پژوهشگران و اساتیدی مانند خالقی مطلق، جلیل دوستخواه و محمد جعفر محجوب در این مسیر موهبتهایی هستند که ما اکنون از آنها برخوردار شده ایم نقل و روایت شاهنامه توسط استاد محجوب
بویژه از این نظر اهمیت دارد که بصورت کاری صمیمانه آکادمیک و در همان حال مردمی و ملی در اینترنت بصورت صوتی قابل دسترسی است. روایت های محجوب از شاهنامه تا حدی جاذب اند که شنونده ی شاهنامه را به خواننده ی آن ارتقاء میدهند خواننده خود بخود بدنبال ماجراهایی که استاد محجوب فرصت پرداختن به آنها را نکرده است به خود شاهنامه بر می گردد