با اینکه در قرن بیستم زندگی می کنیم و ظاهراً تمدن و فرهنگ به اوج خود رسیده، آموزش صحیح در سرزمین ما از حد شعار پا فراتر ننهاده است. پس از گذشت سالیان دراز هنوز هم برخی از استادان رشته های هنری در ایران صرفاً برای فخر فروختن به شاگردان یافته های کامل خود را بدانها نیاموخته تنها اشاره ای به آن می کنند. کتاب حاضر برای ابطال این طرز فکر نگارش یافته تا شاگردان و هنرجویان در فراگیری این فنون وقت خود را بیهوده هدر نداده برای قدم نهادن به وادی هنر توشه ای پر بارتر با خود داشته باشند.
کتاب حاضر شامل بیست و پنج فصل است و همه مطالب آن از تجربه های عملی بنده بوده که برای نخستین بار جهت استفاده علاقمندان بدین صورت نگارش شده است. در بخشهایی از این نوشته از کتابهای مختلفی نام می رود که در اغلب آنها، تنها نامی از وسایل نقاشی آن هم به گونه مبهم برده شده است. مثلا، طرز ساخت کاغذ ابر و باد در تمامی کتابهای قدیمی به گونه ای بیان گردیده که کمتر کسی می تواند از آن استفاده کامل کند. اما در کتابی که پیش روست این مسایل بر پایه تجارب فراوان حل شده و هر دو شیوه نظری و عملی آنها در اختیار دوستداران قرار می گیرد تا مگر آنانی که گمان می برند با دانستن چیزی و نگشودن راز آن بر دیگران مقام خود را بالا می برند به بیهودگی فکر خود پی برده از این گمان ناشایست دست بردارند. از جمله آثاری که در این کتاب از آنها یاد شده کتاب «پوپ» می باشد که در آن مطالبی در مورد وسایل نقاشی در ایران آمده و من عیناً آن را آورده ام. این بخش از کتاب پوپ ترجمه آقای محمد ایران منش است و چنانکه خواهید خواند اغلب کسانی که مطالبی را آموزش می داده اند حتی یک بار هم آن را تجربه نکرده بودند…