کتاب «شعله» اثر شاپور آریننژاد، نویسندهی پرکار و شناختهشده در دهههای میانی سده ۱۳۰۰ شمسی است. این اثر نخستینبار حدود سال ۱۳۷۴ منتشر شد.
«شعله» در ژانری نزدیک به داستانهای پلیسی-معمایی قرار دارد؛ داستانی کوتاه با فضای مملو از رمز و راز، جایی که زبان روایت به شخصیتها جان میبخشد و تنش را در روایت حفظ میکند. در بخش ابتدایی داستان، شخصیت اصلی یک «گماشته» سادهلوح است که متوجه غم و خشم درونی ارباب خود میشود، و فضای داستان با ترس و وحشت ملایمی در لحظههای گذرا شکل میگیرد.
یادداشت نویسنده :
تاریخ وقایع این داستان، سالهای بعد از جنگ جهانی دوم، سنوات فرمانروانی خون و آتش بر جهان است. سال ۱۳۲۳ … بعضی از صحنه های نهائی آن، در همان ایام به صورت اخبار و وقایع داخلی در جراید آنوقت منعکس شد. اما حقیقت آن، حقیقتی که در پایان این ماجرای غم انگیز، بصورت چهار گلوله سربی تجلی کرد ماجرائی است حیرت انگیز. امیدوارم با نوشتن این رویداد واقعی، وقایع را آن طور که بوده، بیان کرده باشم تا درس عبرتی برای خوانندگان شود.
شاپور آرین نژاد