مقدمه:
این نمایش را در سال ۱۳۶۵ نوشتم. زنده یاد هوشنگ گلشیری در آن تصحیحاتی به عمل آورد. بخشی از آن را در ماهنامه مفید چاپ کردم. نشریه ای که به همت دوست نازنین و از دست رفته ام شهروز جویانی منتشر میشد. پس از سالها تصمیم گرفتم از امکاناتی که جناب عزتی در باشگاه ادبیات برای نویسندگان فراهم آورده استفاده کرده آن را منتشر کنم.
حسن سیفی

از متن کتاب:
زمان نمایش: یکی از روزهای سال ۱۲۵۰ قمری چند ماهی قبل از مرگ فتحعلی شاه.
صحنه نمایش:
حرم خانه خاصه فتحعلی شاه، تالار نسبتا بزرگی با نیم تختی در صدر مجلس، برای جلوس شاه و چندین مخده برای نشستن ملاقات کنندگان. یک سینی طلایی بر روی پیشخوان جلوی تخت شاه و چندین لاله روشنایی که در نقاط مختلف اتاق گذاشته شده است.
حرم خانه دو در دارد یکی سمت راست که منتهی به اندرون است و دیگری سمت چپ که منتهی به تالار انتظار است. منشی در صحنه به حالت انتظار قدم می زند. از در منتهی به اندرون خواجه باشی وارد می شود.
منشی: (دلواپس) احوال مبارکشان چطور است؟
خواجه باشی: شکر خدا، سپیده دم، تب شان شکست و اکنون مزاج مبارکشان در اعتدال است به طوری که امروز به حرم خانه نزول اجلال می فرمایند…