عاشورا، مظلومیتی مضاعف، مجموعهای است از سخنرانیهای محمدرضا حکیمی (۱۳۱۴-۱۴۰۰ش) در مورد واقعهای که در دهم هجری در سرزمین نینوا واقع گردید.
این اثر شامل پنج مقاله، با این عناوین، است: «عاشورا، مظلومیتی مضاعف»، «نجوا با عاشورا و سخنی در ابعاد»، «جامعه قرآنی (نه قارونی!)»، «انقلاب عاشورا و قسط» و «عاشورا و ساختار جامعه». کتاب حاضر نخست در سال ۱۳۸۱، به سعی انتشارات دلیل ما، در قم، در ۸۱ صفحه پالتویی، منتشر شد.
از این مقالات، نخستین و آخرین آنها جدید است. مقاله دوم، پیشتر در ضمن کتاب قیام جاودانه بود و مقاله سوم و چهارم، در جلد پنجم کتاب الحیات.
در بخشی از کتابمیخوانیم: واقعه عاشورا، در حادترین شرایط خود، ۲۴ ساعت را اشغال کرد: از عصر تاسوعا که عمر سعد فرمان هجوم به خیمههای خاندان پیامبر(ص) را صادر کرد، تا عصر عاشورا که سر پسر پیامبر(ص) بر سر نیزه رفت. و در این یک شبانه روز، امام حسین(ع) – وارث آدم(ع) تا خاتم(ع) – دو مسئله اصلی رسالت انبیایی یعنی نماز و عدالت را به گوش همه تاریخ و همه جهان و جهانیان رسانید.