کتاب حاضر دهمین شماره از((فلسفه غرب)) است که با هدف آشنا ساختن دانشجویان رشته‌های فلسفه با مفاهیم و نظریه‌های اصلی فلسفی، همچنین ارزیابی و نقد نظریه‌های فلسفی فراهم آمده است .

در این نوشتار زندگی و اندیشه‌های فلسفی ((رنه دکارت)) به اجمال نقد و بررسی می‌شود .دکارت در سال ۱۵۹۶در پواتیه به دنیا آمد، او پس از طی مراحل ابتدایی تحصیل، در رشته‌های ریاضی و حقوق مشغول تحصیل گردید .وی از پیش‌تازان اندیشه به کارگیری جبر در هندسه و ریاضیات در تمامی مسائل بود .

او سفرهای علمی مختلفی از جمله به پاریس و هلند داشت . دکارت طی سال‌های ۱۶۳۷تا ۱۶۴۹کتاب‌های((گفتار در روش راه بردن عقل))، ((تاملات در فلسفه اولی))، ((اصول فلسفه)) و ((رساله‌ای درباره انفعالات)) را به رشته تحریر درآورد و در سال ۱۶۴۹به دعوت ملکه سوئد به آن کشور مسافرت کرد ;سپس در آن جا به تدریس و تعلیم فلسفه مشغول گردید، و پس از چندی در سال ۱۶۵۰در همان جا درگذشت .

دکارت از بنیان‌گذاران اندیشه استنتاج عقلی، فردگرایی و شک است .جمله مشهور((من می‌اندیشم پس هستم)) از تراوشات اندیشه دکارت است .

از متن کتاب:
فلسفه دکارت کوششی بود برای قرار دادن اعتقادات آن عصر بر پایه ای محکم و استوار پایه ای که جدا ساختن مطالب یقینی را از مطالب محتمل و مطالب محتمل را از خرافات محض ممکن سازد. این کار می توانست و می بایست منجر به کشف دانش و شناخت نوین و راه حل هایی برای مسائل تازه شود. استدلال متافیزیکی دکارت هدفی عملی داشت قصد از آن یاری رساندن به حل حتی مسائلی عملی چون مسائل طب بود. دکارت با به کارگیری شیوه فلسفی خود قصد داشت علمی اصیل را جایگزین علم عصر خویش کند که به اعتقاد او انبوهی از اعتقادات کم و بیش موجه بود.
در این علم تازه اصیل، هر ادعایی می بایست برهان خاص خودش را داشته باشد و هیچ برهانی نمی بایست پاسخگوی فرضیاتی باشد که ساده و یقینی نبودند. او استدلالهای فلسفی خود را بخش بنیادین علم می دانست که باقی علم بستگی به همین بنیاد داشت…